İkibi Non

Sevgili İkibi non;

Tam 365 gün seninle beraberdim. Ufak tefek anlaşmazlıklarımız dışında – ki onlar da toplasan 1 hafta etmez – çok mutluydum seninle.

Bana memleketimi verdin, 12 sene sonra tekrar Eskişehir’de yaşamaya başladım. Zilyonlarca anının üzerinden geçtim, geçerken çoğu zaman bana ayrılan sürenin sonuna geldiğim için  dönüp bakmadım bile. Mesela; Ata Sitesi günlerinde; Harmanyolu sokak kazılmıştı. Çukurda arkadaşlarla otururduk gecenin bir yarısına kadar. Eskişehir’e geldiğimden beri, o sokaktan defalarca geçtim arabayla, sadece bir defasında “Vay be buradan arabayla geçmek de varmış” dedim. Maalledeki trafodan ayrılmazdık, bir akşam Yunus’la oturduk da andım o günleri. İlkokulumun karşısındaki hastaneye gittim defalarca. Yollarda birkaç tanıdık sima gördüm, kimini görmezlikten geldim, kimini görünce “Kimdi, kimdi, nerden tanıyorum?” diye kıvrandım. “Eskişehir” demek “Babam” demek aynı zamanda. 12 sene sonra babamla aynı şehirde yaşıyor olmak da ilk zamanlar zor oldu açıkçası “Maalleye geldik, bırak elimi” bile dedim Yunus’a :D
Sonuçta; Eskişehir’de yaşamayı yeniden seninle sevdim.



Bana Yunus’u verdin. Sanırım bu da kardeşlerine gösterdiğim sabrın bir ödülü. Sadece 1998 ve 2008 abilerine katlanmış olmam bile bu ödülü hak ettiğimin bir göstergesi bence. Yunus, hayatıma dokunan tüm iyi insanların bir kolajı gibi. Adamın kanalları var. Düğmeye basıyosun arkadaş oluyo, düğmeye basıyosun, abi oluyo, psikolog oluyo, uzman oluyo, aşçı oluyo, aşık oluyo, rakip oluyo… Gerçi bu kadar çok fonksiyonu ne kadar süre bünyesinde barındırabilir bilemiyorum :D  Bi de bazen ben çok sık kanal değiştiriyorum, kısa devre yapmazsa iyidir :P

Bana yeni bir iş verdin. Ne yazıkki kendi sektörümde, Eskişehir’de böyle kazandıran ve sağlam bir iş yok. Çok şikayetçiyim işimden aslında ama şikayet ediyor olmam haksızlığa uğradığımı düşünmemden, seninle alakası yok (;

Nur topu gibi yeğenim oldu. Hamile, bebek ve lohusa sevmeye doydum bu sene. Tek dostumun badem gözlü kızı Elif'i...

2008 abinle 2009 ablanın hayatıma katmış olduğu bazı kimselerin tozu bile kalmadı sende. Bu işi acısız hallettiğin için ayrıca teşekkür ederim.

Senden önce 1,5 sene annemle yaşamıştım. Zorluklarından birisi de bu ayrılık oldu. İhtiyaç duyduğumda ona ulaşamamak kötüydü. Gece horultularının senfonisi, anneyle yaşamanın lüksü, sabah çalar baabiyle(!) uyanmanın keyfinden yoksun kalıvermek yalnız yaşadığım evde bir süre boğazımda yumruyla, elimde passifflora ile gezmeme neden olduysa da eski alışkanlıklara geri dönmek uzun sürmedi.

Kardeşlerinden çok daha güzel olduğun ve beni de güzelleştirdiğin için teşekkür ederim cici yıl. Belki de ilk gününde “Aloooo ikibinooonnn sen gelme; bu sefer ben geliyorum sana!!!! Göstericem sana gününü! Kan davası oldu bu yau… Kardeşlerin yedi bitirdi beni, sıra bende; kolla kendini len dürzü!!!”  tehdidiyle karşılaşman seni bu kadar masum kıldı bilemem (;

Şimdi söyle 2011 olacak o kardeşine, senin yaptıklarını sakın ellemesin! Müdahale etmesin. Senin başlattığın güzelliklerin devamını getirip beni kardeşime sağ salim ayrılmamacasına kavuştursun yoksa o birlerini alıp sıfırına sokarım!!!!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Umarım odalarımızda rahat etmişsinizdir. Yine bekleriz :D